Jak rozpoznać Boczniak mikołajkowy

Aby poprawnie zidentyfikować Boczniak mikołajkowy (Pleurotus eryngii), sprawdź każdą z tych cech po kolei. Błędna identyfikacja to najczęstsza przyczyna zatruć grzybami, dlatego zawsze weryfikuj z wieloma źródłami.

Identyfikacja krok po kroku

1. 1

   Kapelusz

   Kształt, kolor, tekstura powierzchni i średnica.

   Kapelusz ma średnicę od 3 do 12 cm, początkowo jest wypukły, później staje się płaski, a u starszych okazów często lekko wklęsły lub falisty. Brzeg kapelusza jest podwinięty u młodych grzybów, później prostuje się. Powierzchnia kapelusza jest gładka, matowa, o barwie od kremowej, beżowej, przez szarobrązową, do ciemnobrązowej, często z jaśniejszym brzegiem. Może być lekko lepki w wilgotnych warunkach.

2. 2

   Blaszki

   Przyrośnięcie do trzonu, kolor i odstępy.

   Blaszki są gęste, zbiegające na trzon, o barwie od białej do kremowej, czasem z różowawym odcieniem u starszych okazów. Często rozwidlają się przy trzonie. U młodych grzybów są zakryte przez kapelusz, później stają się widoczne.

3. 3

   Trzon

   Długość, kształt, powierzchnia i pierścień.

   Trzon jest bardzo charakterystyczny: gruby, cylindryczny lub maczugowaty, często zwężający się ku podstawie, o wysokości od 4 do 15 cm i średnicy od 1 do 4 cm. Jest pełny, jędrny, biały lub kremowy, gładki, często z delikatnymi podłużnymi włókienkami. Może być centralny lub ekscentryczny w stosunku do kapelusza, w zależności od warunków wzrostu.

4. 4

   Miąższ

   Kolor, tekstura i reakcja po przecięciu.

   Miąższ jest biały, gruby, jędrny i mięsisty, szczególnie w trzonie. Ma przyjemny, łagodny smak i delikatny grzybowy zapach. Nie zmienia barwy po uszkodzeniu.

5. 5

   Owocnik

   Ogólny wzorzec wzrostu.

   Owocnik boczniaka mikołajkowego jest zazwyczaj pojedynczy lub rośnie w małych grupach. Składa się z wyraźnego kapelusza i grubego, centralnego lub ekscentrycznego trzonu. Cały grzyb jest mięsisty i jędrny.

6. 6

   Siedlisko

   Gdzie i na jakim podłożu rośnie.

   Boczniak mikołajkowy jest grzybem saprotroficznym, rosnącym na obumarłych korzeniach roślin z rodziny selerowatych (Apiaceae), zwłaszcza mikołajka polnego (Eryngium campestre), ale także innych gatunków z rodzaju Eryngium, a rzadziej na korzeniach innych roślin zielnych. Występuje na suchych, trawiastych terenach, pastwiskach, nieużytkach, często w miejscach nasłonecznionych.

Kluczowe fakty

Powierzchnia kapelusza

Gładka, matowa

Forma wzrostu

Pojedynczo lub w małych grupach

Odcisk zarodników

Biały do liliowo-szarego

Kolor ciała

Kapelusz: kremowy, beżowy, szarobrązowy; Trzon: biały, kremowy

Zapach

Łagodny, grzybowy

Zmiana koloru po przecięciu

Nie zmienia barwy

Wysokość

4-15 cm

Średnica kapelusza

3-12 cm

Cechy owocnika

• Przyrośnięcie blaszek: Zbiegające na trzon
• Kształt trzonu: Cylindryczny, maczugowaty, zwężający się ku podstawie
• Powierzchnia trzonu: Gładka, z delikatnymi podłużnymi włókienkami
• Pierścień: Brak
• Przekrój trzonu: Pełny

Poznaj Boczniak mikołajkowy