Pieczarka dwuzarodnikowa

Opis

Pieczarka dwuzarodnikowa (Agaricus bisporus) to jadalny grzyb podstawkowy, pochodzący z łąk Europy i Ameryki Północnej. Jest najczęściej uprawianym i konsumowanym grzybem na świecie. Występuje w wielu odmianach, różniących się kolorem i rozmiarem kapelusza, między innymi jako biała pieczarka (tzw. pieczarka stołowa), brązowa (cremini) i duża, dojrzała odmiana portobello. Nazwa gatunkowa 'bisporus' odnosi się do faktu, że podstawki tego grzyba zazwyczaj produkują po dwie zarodniki, w przeciwieństwie do większości pieczarek, które mają cztery zarodniki.

Jak identyfikować

Kapelusz

Kapelusz o średnicy 3-15 cm, początkowo półkulisty, później wypukły, u starszych okazów spłaszczony. Brzeg kapelusza podwinięty, często z resztkami osłony. Powierzchnia kapelusza gładka, jedwabista lub drobno łuskowata, w kolorze białym, kremowym, brązowym lub jasnobrązowym, w zależności od odmiany. Łuski często ciemniejsze. U starszych owocników może pękać. Pod wpływem ucisku lub uszkodzenia, powierzchnia może lekko żółknąć.

Blaszki

Blaszki gęste, wolne (nie przyrośnięte do trzonu), początkowo różowe, później ciemnoróżowe, a u dojrzałych owocników czekoladowobrązowe do czarnych, z powodu dojrzewających zarodników. Kolor blaszek jest kluczową cechą do odróżnienia od blaszeczek białych gatunków toksycznych.

Trzon

Trzon o długości 3-10 cm i średnicy 1-3 cm, cylindryczny, mocny, pełny, z czasem może być pusty. Kolor białawy, często lekko zaróżowiony lub brązowawy u podstawy. Posiada błoniasty, niezbyt trwały, białawy pierścień, który u starszych okazów może zanikać lub przylegać do trzonu. Powyżej pierścienia trzon jest gładki, poniżej często włóknisty lub łuskowaty.

Miąższ

Miąższ biały, jędrny, zwarty, po przekrojeniu lekko różowieje lub brunatnieje, zwłaszcza u podstawy trzonu. Smak łagodny, zapach przyjemny, grzybowy, często określany jako anyżowy lub migdałowy, szczególnie u młodych okazów.

Owocnik

Owocnik mięsisty, zbudowany z kapelusza i trzonu.

Siedlisko

W naturze występuje na łąkach, pastwiskach, w ogrodach, parkach, na polach uprawnych oraz w miejscach nawożonych obornikiem. Preferuje gleby próchniczne, bogate w składniki odżywcze. Jest saprofitem, rozwija się na rozkładającej się materii organicznej. Bardzo często spotykany w uprawie masowej na specjalnych podłożach.

Kluczowe fakty

• Powierzchnia kapelusza: gładkie, jedwabiste lub drobno łuskowate
• Forma wzrostu: Pojedynczo lub w grupach, często w kręgach
• Odcisk zarodników: Ciemnobrązowy, czekoladowy
• Kolor ciała: Biały, kremowy, brązowy, jasnobrązowy
• Zapach: Przyjemny, grzybowy (anyżowy, migdałowy)
• Zmiana koloru po przecięciu: Lekko różowieje lub brązowieje po uszkodzeniu, zwłaszcza u podstawy trzonu
• Wysokość: 3-10 cm
• Średnica kapelusza: 3-15 cm
• Sposób odżywiania: Saprofityczne, rozwija się na martwej materii organicznej

Szybkie sprawdzenie

• Zapach: Przyjemny, grzybowy, lekko anyżowy lub migdałowy
• Owocowanie: Wiosna-jesień (w naturze), cały rok (w uprawie)
• Podłoże: Gleby próchniczne, bogate w azot, kompost, obornik

Gdzie znaleźć

Wskazówki znajdowania

Podobne gatunki

Klasyfikacja naukowa

Typ

Basidiomycota

Klasa

Agaricomycetes

Rząd

Agaricales

Rodzina

Agaricaceae

Rodzaj

Agaricus

Informacje o przechowywaniu

• Max temperatura: 4°C
• Czas zamrażania: 6-12 miesięcy (po wcześniejszym blanchowaniu)
• Min temperatura: 0°C
• Chłodzenie: 5-7 dni

Jak czyścić

Pieczarki dwuzarodnikowe najlepiej czyścić szczoteczką lub wilgotną ściereczką, usuwając resztki ziemi i podłoża. W przypadku silnego zabrudzenia można je szybko opłukać pod bieżącą wodą i natychmiast osuszyć. Nie należy ich długo moczyć, ponieważ chłoną wodę i stają się rozmiękłe.

Poznaj Pieczarka dwuzarodnikowa