Mushby LogoMushby
Lejkowiec łuskowaty (Turbinellus floccosus)

Lejkowiec łuskowaty

Trujący

Turbinellus floccosus

Znany również jako: Lejkowiec kędzierzawy, Lejkowiec łuskowaty, Pieprznik łuskowaty, Kantarel łuskowaty

Masz zdjęcie? Rozpoznaj grzyby natychmiast w aplikacji Mushby

Otwórz aplikację

Opis

Turbinellus floccosus, powszechnie znany jako lejkowiec łuskowaty, to duży, lejkowaty grzyb o charakterystycznych, pomarańczowo-czerwonych łuskach na powierzchni kapelusza. Jest to gatunek mykoryzowy, tworzący symbiozę z drzewami iglastymi. W przeszłości zaliczany do rodzaju Cantharellus (pieprznik), obecnie klasyfikowany w rodzaju Turbinellus. Jest to grzyb o kontrowersyjnej jadalności, często uważany za trujący lub niejadalny ze względu na wywoływane dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

Jak identyfikować

Kapelusz
Kapelusz ma średnicę od 5 do 20 cm, rzadziej do 30 cm. Początkowo wypukły z podwiniętym brzegiem, szybko staje się lejkowaty, a u starszych okazów głęboko lejkowaty lub trąbkowaty, z otworem prowadzącym do pustego trzonu. Powierzchnia kapelusza jest sucha, pokryta gęstymi, odstającymi, włóknistymi łuskami o barwie pomarańczowej, pomarańczowo-czerwonej lub cynamonowej, na jaśniejszym, żółtawym tle. Brzeg kapelusza jest często pofalowany i nieregularny.
Blaszki
Hymenofor (część zarodnikonośna) nie posiada prawdziwych blaszek, lecz jest pokryty nieregularnymi, rozwidlonymi, zbiegającymi na trzon listewkami lub fałdami. Mają one barwę od żółtawej do pomarańczowej, jaśniejszą niż kapelusz, i są często połączone poprzecznymi żyłkami. Listewki są tępe i grube.
Trzon
Trzon ma wysokość od 5 do 15 cm i średnicę od 2 do 5 cm. Jest krótki, gruby, zwężający się ku podstawie, często ekscentryczny lub centralny, zrośnięty z kapeluszem. Powierzchnia trzonu jest gładka lub lekko włóknista, o barwie żółtawej, pomarańczowej lub brązowawej, często jaśniejsza niż kapelusz. Jest pełny u młodych okazów, z wiekiem staje się pusty i łączy się z lejkowatym zagłębieniem kapelusza.
Miąższ
Miąższ jest gruby, jędrny, białawy lub jasnożółty, nie zmienia barwy po uszkodzeniu. Ma łagodny, lekko owocowy zapach i gorzkawy smak, który może być bardziej intensywny u starszych okazów.
Owocnik
Owocnik jest duży, mięsisty, o kształcie lejkowatym lub trąbkowatym, często nieregularny, z podwiniętym brzegiem u młodych okazów, który z wiekiem staje się falisty i poszarpany. Cały owocnik ma barwę od pomarańczowej do pomarańczowo-czerwonej, z wyraźnymi, odstającymi łuskami na kapeluszu.
Siedlisko
Rośnie pojedynczo lub w grupach, często w rzędach lub kręgach, na ziemi w lasach iglastych, zwłaszcza pod jodłami, świerkami i sosnami. Preferuje gleby kwaśne i wilgotne. Jest to gatunek mykoryzowy.

Kluczowe fakty

  • Powierzchnia kapelusza: Suche, pokryte gęstymi, odstającymi, włóknistymi łuskami
  • Forma wzrostu: Pojedynczo lub w grupach, często w rzędach lub kręgach
  • Odcisk zarodników: Żółtawy do ochrowo-brązowego
  • Kolor ciała: Pomarańczowy do pomarańczowo-czerwonego
  • Zapach: Łagodny, lekko owocowy
  • Zmiana koloru po przecięciu: Nie zmienia barwy
  • Wysokość: 5-15 cm
  • Średnica kapelusza: 5-20 cm (rzadziej do 30 cm)
  • Sposób odżywiania: Mykoryzowy

Trujący

Silna toksyczność

Turbinellus floccosus jest powszechnie uważany za grzyb trujący lub niejadalny. Spożycie może wywołać silne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka i skurcze brzucha. Objawy pojawiają się zazwyczaj od 30 minut do kilku godzin po spożyciu. Toksyny odpowiedzialne za te objawy nie są w pełni zidentyfikowane, ale uważa się, że są to związki drażniące błonę śluzową przewodu pokarmowego. Niektórzy ludzie mogą być bardziej wrażliwi na jego działanie niż inni. Gotowanie lub inne metody obróbki termicznej nie eliminują toksyczności.

Rodzaj toksyny: Nie w pełni zidentyfikowane związki drażniące przewód pokarmowy.Rodzaj reakcji: Dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, skurcze brzucha).

Szybkie sprawdzenie

  • Zapach: Łagodny, lekko owocowy
  • Owocowanie: Od lata do jesieni
  • Podłoże: Ziemia, w lasach iglastych

Gdzie znaleźć

Lasy iglaste

Głównie w lasach iglastych, zwłaszcza pod jodłami (Abies), świerkami (Picea) i sosnami (Pinus).

Gleby kwaśne

Preferuje gleby kwaśne i wilgotne, często na terenach górskich i podgórskich.

Ameryka Północna

Gatunek szeroko rozpowszechniony w Ameryce Północnej, zwłaszcza w zachodniej części kontynentu.

Azja

Występuje również w Azji, w tym w Japonii i Chinach.

Wskazówki znajdowania

Szukaj pod drzewami iglastymi

Skup się na obszarach leśnych z obecnością jodeł, świerków i sosen, szczególnie w starszych drzewostanach.

Sprawdzaj wilgotne miejsca

Lejkowiec łuskowaty preferuje wilgotne środowiska, więc szukaj go w pobliżu strumieni, na zacienionych zboczach lub w miejscach, gdzie gleba dłużej utrzymuje wilgoć.

Zwróć uwagę na charakterystyczne łuski

Jego pomarańczowo-czerwone, odstające łuski na kapeluszu są bardzo charakterystyczne i pomagają w identyfikacji.

Okres owocnikowania

Najczęściej owocnikuje od lata do jesieni, zwłaszcza po obfitych deszczach.

Podobne gatunki

Lejkowiec pomarańczowy

grzyb

Znany również jako: Turbinellus kauffmanii

Lejkowiec żółty

grzyb

Znany również jako: Turbinellus fimbriatus

Pieprznik jadalny

grzyb

Znany również jako: Cantharellus cibarius

Klasyfikacja naukowa

Typ
Basidiomycota
Klasa
Agaricomycetes
Rząd
Gomphales
Rodzina
Gomphaceae
Rodzaj
Turbinellus

Poznaj Lejkowiec łuskowaty

Rozpoznawaj grzyby wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Rozpoznawanie po zdjęciu, pełna baza danych i Twoja osobista kolekcja.

Otwórz w aplikacji