Mushby LogoMushby
Szyszkolubka szyszkojadka (Strobilurus tenacellus)

Szyszkolubka szyszkojadka

Bezpieczny

Strobilurus tenacellus

Znany również jako: Szyszkolubka świerkowa, Strobilurus tenacellus

Masz zdjęcie? Rozpoznaj grzyby natychmiast w aplikacji Mushby

Otwórz aplikację

Opis

Strobilurus tenacellus, powszechnie znana jako szyszkolubka szyszkojadka, to mały grzyb saprotroficzny, który rozwija się na opadłych szyszkach drzew iglastych, głównie świerka. Jest to jeden z pierwszych grzybów pojawiających się wiosną, często jeszcze pod topniejącym śniegiem. Charakteryzuje się niewielkim, stożkowatym lub dzwonkowatym kapeluszem i cienkim, elastycznym trzonem, który głęboko wrasta w szyszkę. Grzyb ten jest ceniony przez niektórych zbieraczy ze względu na wczesne pojawianie się i delikatny smak, choć jego niewielkie rozmiary sprawiają, że zbieranie go w większych ilościach jest czasochłonne.

Jak identyfikować

Kapelusz
Kapelusz początkowo stożkowaty lub dzwonkowaty, z wiekiem staje się wypukły, a nawet płaski, często z niewielkim garbkiem na środku. Brzeg kapelusza jest podwinięty u młodych owocników, później prostuje się, bywa lekko karbowany. Powierzchnia kapelusza jest gładka, naga, lekko śluzowata w wilgotnych warunkach, matowa w suchych. Barwa zmienna, od jasnobrązowej, szarobrązowej, czerwonobrązowej do ciemnobrązowej, często jaśniejsza na brzegu. U młodych owocników może być jaśniejsza, niemal białawoszara.
Blaszki
Blaszki są gęste, wąskie, wolne lub lekko przyrośnięte do trzonu, białe lub kremowe, z wiekiem mogą stawać się lekko żółtawe. Często mają drobne, ząbkowane krawędzie.
Trzon
Trzon jest cienki (1-4 mm średnicy), długi (3-8 cm), cylindryczny, elastyczny, chrząstkowaty. Powierzchnia trzonu jest gładka, naga, błyszcząca, barwy od białawej u góry do ciemnobrązowej lub czarniawej u podstawy. Podstawa trzonu jest wyraźnie zwężona i głęboko wrasta w szyszkę, często jest pokryta drobnymi, białymi włoskami (ryzomorfami).
Miąższ
Miąższ jest bardzo cienki, białawy, elastyczny, o łagodnym smaku i niewyraźnym zapachu. Nie zmienia barwy po uszkodzeniu.
Owocnik
Owocnik jest niewielki, o średnicy kapelusza zazwyczaj 0,5-2,5 cm. Cały grzyb jest delikatny i elastyczny.
Siedlisko
Rośnie wyłącznie na opadłych, zagrzebanych w ściółce szyszkach drzew iglastych, głównie świerka pospolitego (Picea abies), rzadziej sosny. Jest saprotrofem, rozkładającym materię organiczną szyszek. Preferuje wilgotne, cieniste miejsca w lasach iglastych i mieszanych.

Kluczowe fakty

  • Powierzchnia kapelusza: Gładka, naga, lekko śluzowata w wilgotnych warunkach
  • Forma wzrostu: Pojedynczo lub w małych grupach
  • Odcisk zarodników: Biały
  • Kolor ciała: Kapelusz: jasnobrązowy, szarobrązowy, czerwonobrązowy; Trzon: białawy u góry, ciemnobrązowy u podstawy
  • Zapach: Niewyraźny
  • Zmiana koloru po przecięciu: Nie zmienia barwy
  • Wysokość: 3-8 cm
  • Średnica kapelusza: 0.5-2.5 cm
  • Sposób odżywiania: Saprotroficzny (rozkłada szyszki)

Bezpieczny

Bezpieczny

Strobilurus tenacellus jest grzybem jadalnym, choć ze względu na niewielkie rozmiary i cienki miąższ, ma małą wartość kulinarną. Nie są znane żadne toksyczne właściwości tego gatunku. Jednakże, zawsze należy zachować ostrożność i upewnić się co do identyfikacji, aby uniknąć pomyłki z innymi, potencjalnie niejadalnymi lub toksycznymi gatunkami. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, grzyba nie należy spożywać.

Rodzaj toksyny: Brak znanych toksynRodzaj reakcji: Brak

Szybkie sprawdzenie

  • Zapach: Niewyraźny, łagodny
  • Owocowanie: Wczesna wiosna (marzec-maj), czasem jesienią
  • Podłoże: Opadłe szyszki drzew iglastych (głównie świerka)

Gdzie znaleźć

Lasy iglaste

Głównie w lasach świerkowych, ale także w borach sosnowych, gdzie występują opadłe szyszki.

Lasy mieszane

W miejscach, gdzie występują drzewa iglaste, zwłaszcza świerki.

Wilgotne, cieniste miejsca

Często pod warstwą mchu, liści lub igliwia, gdzie szyszki są dobrze ukryte i utrzymuje się stała wilgotność.

Wskazówki znajdowania

Szukaj wczesną wiosną

Szyszkolubka szyszkojadka jest jednym z pierwszych grzybów pojawiających się po zimie, często już w marcu i kwietniu, a nawet w lutym podczas łagodnych zim. Można ją znaleźć jeszcze pod topniejącym śniegiem.

Przeszukuj ściółkę

Grzyby te rosną na szyszkach zagrzebanych w ściółce. Delikatnie rozgarnij igliwie, mech i liście w poszukiwaniu ukrytych szyszek, z których wyrastają owocniki.

Skup się na szyszkach świerkowych

Choć może rosnąć na szyszkach innych iglaków, najczęściej spotykana jest na szyszkach świerka pospolitego.

Zwróć uwagę na małe rozmiary

Ze względu na niewielkie rozmiary, grzyby te są łatwe do przeoczenia. Warto dokładnie przeszukiwać teren.

Podobne gatunki

Szyszkolubka gorzkawa

Strobilurus

Znany również jako: Strobilurus stephanocystis

Szyszkolubka jodłowa

Strobilurus

Znany również jako: Strobilurus esculentus

Klasyfikacja naukowa

Typ
Basidiomycota
Klasa
Agaricomycetes
Rząd
Agaricales
Rodzina
Physalacriaceae
Rodzaj
Strobilurus

Informacje o przechowywaniu

  • Max temperatura: 4°C
  • Czas zamrażania: 6 miesięcy
  • Min temperatura: 0°C
  • Chłodzenie: 3 dni

Jak czyścić

Szyszkolubki szyszkojadki są zazwyczaj czyste. Wystarczy delikatnie oczyścić kapelusz z ewentualnych resztek ściółki za pomocą miękkiej szczoteczki lub wilgotnej ściereczki. Trzon, który wrasta w szyszkę, należy odciąć tuż nad jej powierzchnią.

Poznaj Szyszkolubka szyszkojadka

Rozpoznawaj grzyby wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Rozpoznawanie po zdjęciu, pełna baza danych i Twoja osobista kolekcja.

Otwórz w aplikacji