Mushby LogoMushby
Włośnianka jeleniowata (Pluteus cervinus)

Włośnianka jeleniowata

Bezpieczny

Pluteus cervinus

Znany również jako: Pluteus atricapillus, Pluteus cervinus var. cervinus, Pluteus cervinus var. atricapillus

Masz zdjęcie? Rozpoznaj grzyby natychmiast w aplikacji Mushby

Otwórz aplikację

Opis

Włośnianka jeleniowata to pospolity grzyb saprotroficzny, szeroko rozpowszechniony w lasach liściastych i mieszanych. Charakteryzuje się brązowym kapeluszem, wolnymi blaszkami, które z wiekiem stają się różowe, oraz trzonem z ciemnymi włókienkami. Jest to gatunek jadalny, choć o zmiennej jakości smakowej, często opisywany jako łagodny lub lekko rzodkiewkowy. Włośnianka jeleniowata odgrywa ważną rolę w rozkładzie martwego drewna, przyczyniając się do obiegu materii w ekosystemie leśnym.

Jak identyfikować

Kapelusz
Kapelusz o średnicy 4-15 cm, początkowo dzwonkowaty lub stożkowaty, później wypukły, a u starszych egzemplarzy płaski, często z niewielkim garbkiem. Powierzchnia kapelusza gładka, jedwabista lub delikatnie włóknista, w kolorze od jasnobrązowego, szarobrązowego do ciemnobrązowego, często z ciemniejszym środkiem. Brzeg kapelusza bywa prążkowany, zwłaszcza u młodych owocników. Skórka kapelusza jest łatwo zdejmowalna.
Blaszki
Blaszki gęste, szerokie, wolne (nie przyrośnięte do trzonu), początkowo białe, później różowe do łososiowych, co jest charakterystyczną cechą rodzaju Pluteus. Ostrza blaszek są jaśniejsze, często ząbkowane.
Trzon
Trzon o wysokości 5-15 cm i grubości 0,5-2 cm, cylindryczny, pełny, czasem lekko rozszerzony u podstawy. Powierzchnia trzonu biała lub kremowa, pokryta podłużnymi, ciemniejszymi (brązowymi lub czarnymi) włókienkami, które są bardziej widoczne w dolnej części. Brak pierścienia i pochwy.
Miąższ
Miąższ biały, miękki, niezmieniający barwy po uszkodzeniu. Zapach i smak łagodny, czasem lekko rzodkiewkowy lub ziemisty.
Owocnik
Owocnik kapeluszowy, o typowej budowie pieczarkowatej.
Siedlisko
Saprotrof, rośnie pojedynczo lub w małych grupach na martwym drewnie drzew liściastych (rzadziej iglastych), pniakach, kłodach, gałęziach, a także na zakopanych w ziemi resztkach drewna. Preferuje lasy liściaste i mieszane, parki, ogrody.

Kluczowe fakty

  • Powierzchnia kapelusza: Gładka, jedwabista lub delikatnie włóknista
  • Forma wzrostu: Pojedynczo lub w małych grupach
  • Odcisk zarodników: Różowy do łososiowego
  • Kolor ciała: Kapelusz: brązowy, szarobrązowy; Blaszki: białe, potem różowe; Trzon: biały/kremowy z ciemnymi włókienkami
  • Zapach: Łagodny, czasem lekko rzodkiewkowy
  • Zmiana koloru po przecięciu: Nie zmienia barwy
  • Wysokość: 5-15 cm
  • Średnica kapelusza: 4-15 cm
  • Sposób odżywiania: Saprotroficzny

Bezpieczny

Bezpieczny

Włośnianka jeleniowata jest grzybem jadalnym, ale o zmiennej jakości smakowej. Nie zawiera znanych toksyn. Należy jednak zawsze upewnić się co do prawidłowej identyfikacji, aby uniknąć pomyłki z innymi, potencjalnie niejadalnymi lub trującymi gatunkami. Spożywać tylko młode, zdrowe owocniki. Niektóre osoby mogą odczuwać lekkie dolegliwości żołądkowo-jelitowe po spożyciu większych ilości, co jest typowe dla wielu grzybów.

Rodzaj toksyny: Brak znanych toksynRodzaj reakcji: Brak

Szybkie sprawdzenie

  • Zapach: Łagodny, czasem lekko rzodkiewkowy lub ziemisty
  • Owocowanie: Od wiosny do jesieni (maj-listopad)
  • Podłoże: Martwe drewno drzew liściastych (rzadziej iglastych)

Gdzie znaleźć

Lasy liściaste

Często spotykana w lasach z dominacją dębów, buków, brzóz, grabów.

Lasy mieszane

Występuje również w lasach z domieszką drzew iglastych, o ile dostępne jest martwe drewno liściaste.

Parki i ogrody

Można ją znaleźć na pniakach i kłodach w terenach zielonych, gdzie występują stare drzewa.

Wskazówki znajdowania

Szukaj na martwym drewnie

Włośnianka jeleniowata jest saprotrofem, więc zawsze szukaj jej na rozkładającym się drewnie, pniakach, kłodach, a nawet na zakopanych gałęziach.

Obserwuj kolor blaszek

Charakterystyczne dla tego gatunku są różowe blaszki u dojrzałych owocników. Młode grzyby mają blaszki białe, co może utrudnić identyfikację.

Sprawdź trzon

Trzon włośnianki jeleniowatej jest pokryty ciemnymi, podłużnymi włókienkami, co jest ważną cechą diagnostyczną.

Sezonowość

Grzyb ten owocnikuje od wiosny do jesieni, z największą intensywnością w miesiącach letnich i wczesnojesiennych.

Podobne gatunki

Włośnianka czarnołuskowa

grzyb z rodziny Pluteaceae

Znany również jako: Pluteus atromarginatus

Włośnianka drobnołuskowa

grzyb z rodziny Pluteaceae

Znany również jako: Pluteus ephebeus

Włośnianka żółtawa

grzyb z rodziny Pluteaceae

Znany również jako: Pluteus leoninus

Klasyfikacja naukowa

Typ
Basidiomycota
Klasa
Agaricomycetes
Rząd
Agaricales
Rodzina
Pluteaceae
Rodzaj
Pluteus

Informacje o przechowywaniu

  • Max temperatura: 4°C
  • Czas zamrażania: 6 miesięcy
  • Min temperatura: 0°C
  • Chłodzenie: 3-5 dni

Jak czyścić

Grzyby należy oczyścić z resztek podłoża, liści i igieł za pomocą miękkiej szczoteczki lub wilgotnej ściereczki. Nie zaleca się mycia pod bieżącą wodą, ponieważ miąższ łatwo nasiąka wodą. Usunąć ewentualne uszkodzone lub robaczywe części.

Poznaj Włośnianka jeleniowata

Rozpoznawaj grzyby wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Rozpoznawanie po zdjęciu, pełna baza danych i Twoja osobista kolekcja.

Otwórz w aplikacji