Jak rozpoznać Purchlak barwierski

Aby poprawnie zidentyfikować Purchlak barwierski (Pisolithus tinctorius), sprawdź każdą z tych cech po kolei. Błędna identyfikacja to najczęstsza przyczyna zatruć grzybami, dlatego zawsze weryfikuj z wieloma źródłami.

Identyfikacja krok po kroku

1. 1

   Kapelusz

   Kształt, kolor, tekstura powierzchni i średnica.

   Powierzchnia początkowo gładka, brązowa, później pękająca w sposób przypominający skorupę.

2. 2

   Blaszki

   Przyrośnięcie do trzonu, kolor i odstępy.

   Nie posiada blaszek (brak klasycznego hymenoforu).

3. 3

   Trzon

   Długość, kształt, powierzchnia i pierścień.

   Pseudotrzon masywny, twardy, często zagłębiony w podłożu.

4. 4

   Miąższ

   Kolor, tekstura i reakcja po przecięciu.

   Wewnątrz wypełniony licznymi, drobnymi komorami (peridiolami) wypełnionymi zarodnikami w kolorze cynamonowo-brązowym lub czarnym.

5. 5

   Owocnik

   Ogólny wzorzec wzrostu.

   Ciało owocowe nieregularnie bulwiaste, często z krótką, grubą pseudonóżką wnikającą w ziemię.

6. 6

   Siedlisko

   Gdzie i na jakim podłożu rośnie.

   Występuje głównie w lasach sosnowych, na piaszczystych glebach, często na terenach rekultywowanych i nieużytkach.

Kluczowe fakty

Powierzchnia kapelusza

Matowa, pękająca, skórzasta

Forma wzrostu

Naziemny, epigeiczny

Odcisk zarodników

Ciemnobrązowy

Kolor ciała

Odcienie brązu, ochry i czerni

Zapach

Ziemisty

Zmiana koloru po przecięciu

Ciemnieje po uszkodzeniu

Wysokość

10-25 cm

Średnica kapelusza

5-15 cm

Cechy owocnika

• Przyrośnięcie blaszek: Nie dotyczy
• Kształt trzonu: Maczugowaty
• Powierzchnia trzonu: Szorstki, ciemny
• Pierścień: Brak
• Przekrój trzonu: Włóknisty, ciemny

Poznaj Purchlak barwierski