Lejkowiec dęty

Opis

Lejkowiec dęty to jadalny grzyb o charakterystycznym lejkowatym kształcie i rurkowatym, pustym trzonie. Jest ceniony za swój delikatny smak i aromat, a także za to, że owocuje późną jesienią i wczesną zimą, kiedy inne grzyby są już rzadkością. Jego hymenofor jest listewkowaty, a nie blaszkowy, co odróżnia go od wielu innych grzybów.

Jak identyfikować

Kapelusz

Kapelusz o średnicy 2-6 cm, początkowo wypukły, później lejkowaty, z podwiniętym brzegiem, który z wiekiem staje się pofalowany. Powierzchnia kapelusza jest matowa, drobno łuskowata lub aksamitna, w kolorach od żółtawobrązowego, przez szarobrązowy, do oliwkowobrązowego, często z ciemniejszym środkiem. Brzeg kapelusza jest często jaśniejszy.

Blaszki

Hymenofor (spód kapelusza) składa się z nieregularnych, rozwidlonych, zbiegających na trzon listewek, które są często połączone poprzecznymi żyłkami. Barwa listewek jest jaśniejsza niż kapelusza, od żółtawej, przez szarawą, do ochrowej. Nie są to prawdziwe blaszki, lecz fałdy miąższu.

Trzon

Trzon o wysokości 3-8 cm i grubości 0,5-1,5 cm, cylindryczny, często spłaszczony, pusty w środku (dęty), zwężający się ku podstawie. Barwa trzonu jest żółtawa, pomarańczowożółta, często jaśniejsza niż kapelusz, z wiekiem może ciemnieć. Powierzchnia jest gładka lub lekko włóknista.

Miąższ

Miąższ jest cienki, elastyczny, wodnisty, o barwie białawej lub żółtawej. Ma łagodny, przyjemny smak i słaby, grzybowy zapach.

Owocnik

Owocnik lejkowca dętego jest smukły, lejkowaty, z wyraźnym otworem w trzonie, który przechodzi przez cały owocnik. Ma barwę od żółtawobrązowej do szarobrązowej, często z jaśniejszymi, żółtawymi lub szarawymi listewkami na spodzie kapelusza.

Siedlisko

Rośnie w lasach iglastych i mieszanych, często pod świerkami, jodłami i sosnami, rzadziej pod bukami. Preferuje wilgotne, mszyste podłoże, często na próchniejącym drewnie lub wśród opadłych liści i igieł. Występuje w dużych grupach, często w koloniach.

Kluczowe fakty

• Powierzchnia kapelusza: Matowa, drobno łuskowata lub aksamitna
• Forma wzrostu: Grupowy, często w dużych koloniach
• Odcisk zarodników: Biały do jasnożółtego
• Kolor ciała: Kapelusz: żółtawobrązowy, szarobrązowy, oliwkowobrązowy; Trzon: żółtawy, pomarańczowożółty; Hymenofor: żółtawy, szarawy, ochrowy
• Zapach: Słaby, przyjemny, grzybowy
• Zmiana koloru po przecięciu: Nie zmienia koloru po uszkodzeniu
• Wysokość: 3-8 cm
• Średnica kapelusza: 2-6 cm
• Sposób odżywiania: Saprotroficzny lub mykoryzowy (prawdopodobnie mykoryzowy z drzewami iglastymi)

Szybkie sprawdzenie

• Zapach: Słaby, przyjemny, grzybowy
• Owocowanie: Późna jesień - wczesna zima
• Podłoże: Ziemia, mchy, próchniejące drewno w lasach iglastych i mieszanych

Gdzie znaleźć

Wskazówki znajdowania

Podobne gatunki

Klasyfikacja naukowa

Typ

Basidiomycota

Klasa

Agaricomycetes

Rząd

Cantharellales

Rodzina

Hydnaceae

Rodzaj

Craterellus

Informacje o przechowywaniu

• Max temperatura: 4°C
• Czas zamrażania: 6-12 miesięcy
• Min temperatura: 0°C
• Chłodzenie: 3-5 dni

Jak czyścić

Lejkowce dęte są zazwyczaj dość czyste. Wystarczy delikatnie oczyścić je z resztek ściółki i igieł za pomocą miękkiej szczoteczki lub wilgotnej ściereczki. Nie zaleca się mycia pod bieżącą wodą, ponieważ łatwo nasiąkają wodą i tracą jędrność. Można je również delikatnie oskrobać nożem, usuwając ewentualne uszkodzenia.

Poznaj Lejkowiec dęty