Mushby LogoMushby
Muchomor czerwonawy żółtawy (Amanita flavorubens)

Muchomor czerwonawy żółtawy

Bezpieczny

Amanita flavorubens

Znany również jako: Muchomor żółknący, Yellow Blusher (ang.)

Masz zdjęcie? Rozpoznaj grzyby natychmiast w aplikacji Mushby

Otwórz aplikację

Opis

Muchomor czerwonawy żółtawy to gatunek grzyba z rodziny Amanitaceae, znany z charakterystycznego żółtawego zabarwienia i czerwieniejącego miąższu po uszkodzeniu. Jest to grzyb mikoryzowy, występujący głównie w lasach liściastych i mieszanych Ameryki Północnej. Chociaż jest uważany za jadalny po obróbce termicznej, należy zachować ostrożność ze względu na obecność toksycznych muchomorów w tym samym rodzaju, co wymaga pewnej identyfikacji.

Jak identyfikować

Kapelusz
Kapelusz ma średnicę od 5 do 15 cm, początkowo półkolisty, później wypukły, a u starszych osobników płaski. Powierzchnia kapelusza jest żółtawa do złotożółtej, często pokryta żółtymi lub żółto-brązowymi łatkami, które są pozostałościami osłony. Skórka może być lepka w wilgotnych warunkach, brzeg kapelusza jest gładki.
Blaszki
Blaszki są gęste, wolne, białe do kremowych. U starszych okazów mogą mieć czerwonawy odcień. Pomiędzy pełnymi blaszkami występują krótkie blaszeczki (lamelule).
Trzon
Trzon ma wysokość od 8 do 15 cm i grubość od 1 do 2,5 cm. Jest cylindryczny, często zwężający się ku górze, a u podstawy bulwiasto rozszerzony. Powierzchnia trzonu jest biała do żółtawej, często pokryta żółtawymi kłaczkami poniżej pierścienia. Trzon posiada trwały, biały do żółtawego pierścień, który może być prążkowany od góry. Podstawa trzonu posiada resztki pochwy o żółtawym zabarwieniu, często rozpadającej się na żółtawe, ziarniste łatki.
Miąższ
Miąższ jest biały lub kremowy, gruby i jędrny. Po uszkodzeniu lub przecięciu powoli czerwienieje, zwłaszcza w dolnej części trzonu i nad blaszkami. Smak łagodny, zapach słaby, przyjemny.
Owocnik
Owocnik muchomora czerwonawego żółtawego jest typowy dla rodzaju Amanita. Składa się z kapelusza, trzonu, pierścienia oraz pochwy (pochwy resztkowej) u podstawy trzonu. Części grzyba po uszkodzeniu lub w starszym wieku mogą czerwienić.
Siedlisko
Wyrasta pojedynczo lub w małych grupach w lasach liściastych i mieszanych, szczególnie pod dębami, bukami i brzozami. Preferuje gleby dobrze przepuszczalne, bogate w próchnicę. Jest gatunkiem mikoryzowym.

Kluczowe fakty

  • Powierzchnia kapelusza: Gładka, lepka w wilgotnych warunkach, pokryta żółtawymi łatkami
  • Forma wzrostu: Pojedynczo lub w małych grupach
  • Odcisk zarodników: Biały
  • Kolor ciała: Kapelusz żółtawy do złotożółtego; trzon biały do żółtawego; miąższ biały/kremowy, czerwieniejący
  • Zapach: Słaby, przyjemny
  • Zmiana koloru po przecięciu: Czerwieniejący
  • Wysokość: 8-15 cm
  • Średnica kapelusza: 5-15 cm
  • Sposób odżywiania: Mikoryzowy

Bezpieczny

Bezpieczny

Amanita flavorubens jest uważany za jadalny po ugotowaniu, jednak należy zachować wyjątkową ostrożność. Niektóre źródła podają, że spożycie na surowo lub niedogotowane może wywołać zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Najważniejszym zagrożeniem jest pomylenie go z silnie trującymi gatunkami Amanita, takimi jak Amanita pantherina (muchomor plamisty) lub potencjalnie śmiertelnie trujące muchomory białe, które nie czerwienieją. Zawsze wymagana jest absolutna pewność co do identyfikacji. Zaleca się gotowanie lub smażenie grzyba przez co najmniej 15-20 minut na dobrze wentylowanym obszarze i zawsze smakowanie niewielkiej ilości najpierw, aby sprawdzić indywidualną tolerancję.

Rodzaj toksyny: Nie zidentyfikowano specyficznych toksyn, które czyniłyby go śmiertelnym. Surowy lub niedogotowany może zawierać substancje drażniące przewód pokarmowy, podobnie jak wiele jadalnych grzybów.Rodzaj reakcji: Gastro-toksyczny (przy spożyciu surowego lub niedogotowanego)

Szybkie sprawdzenie

  • Zapach: Słaby, przyjemny, grzybowy
  • Owocowanie: Lato-Jesień (Lipiec-Październik)
  • Podłoże: Gleba, w lasach liściastych i mieszanych

Gdzie znaleźć

Ameryka Północna

Gatunek szeroko rozpowszechniony we wschodniej części Ameryki Północnej, od Kanady po Florydę.

Lasy Liściaste i Mieszane

Najczęściej spotykany w lasach z dominacją drzew liściastych, takich jak dęby (Quercus), buki (Fagus) i brzozy (Betula), z którymi tworzy mikoryzę. Rzadziej w lasach iglastych.

Wskazówki znajdowania

Sezon

Grzyb ten owocnikuje od lata do jesieni, zazwyczaj od lipca do października, w zależności od warunków klimatycznych.

Identyfikacja

Kluczowe cechy to żółtawy kapelusz z łatkami z osłony, biały miąższ czerwieniejący po przecięciu, żółtawy pierścień na trzonie i żółtawe resztki pochwy u podstawy. Zawsze sprawdzaj podstawę trzonu, aby odróżnić go od śmiertelnie trujących białych muchomorów.

Środowisko

Szukaj w lasach z opadłymi liśćmi i ściółką, gdzie grzybnia może swobodnie rozwijać się w symbiozie z korzeniami drzew liściastych.

Podobne gatunki

Muchomor czerwonawy

Grzyb z rodzaju Amanita

Znany również jako: Blusher (ang.)

Muchomor plamisty

Grzyb z rodzaju Amanita

Znany również jako: Panther cap (ang.)

Muchomor Królewski

Grzyb z rodzaju Amanita

Znany również jako: Royal Amanita (ang.)

Klasyfikacja naukowa

Typ
Basidiomycota
Klasa
Agaricomycetes
Rząd
Agaricales
Rodzina
Amanitaceae
Rodzaj
Amanita

Informacje o przechowywaniu

  • Max temperatura: 4°C
  • Czas zamrażania: 6 miesięcy
  • Min temperatura: 0°C
  • Chłodzenie: 3 dni

Jak czyścić

Grzyby należy ostrożnie oczyścić z ziemi, liści i innych zanieczyszczeń za pomocą miękkiej szczoteczki lub wilgotnej ściereczki. Nie należy ich myć pod bieżącą wodą, gdyż szybko wchłaniają wodę, co pogarsza ich jakość. Usunąć uszkodzone lub robaczywe części.

Poznaj Muchomor czerwonawy żółtawy

Rozpoznawaj grzyby wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Android i w sieci. Rozpoznawanie po zdjęciu, pełna baza danych i Twoja osobista kolekcja.

Otwórz w aplikacji