Mushby LogoMushby
Reuzenzwam (Meripilus giganteus)

Reuzenzwam

Veilig

Meripilus giganteus

Ook bekend als: Eikenhaas, Zwarte Eikenhaas, Meripilus giganteus

Heb je een foto? Identificeer paddenstoelen direct met de Mushby-app

App openen

Beschrijving

De Reuzenzwam (Meripilus giganteus) is een indrukwekkende en veelvoorkomende polypore die bekend staat om zijn enorme omvang en waaiervormige, overlappende hoeden. Het is een saprofytische en parasitaire schimmel die voornamelijk groeit aan de basis van levende loofbomen, met name eiken, beuken en kastanjes, of op de stronken van deze bomen. De vruchtlichamen verschijnen meestal in de late zomer en herfst en kunnen aanzienlijke afmetingen bereiken, soms tot meer dan een meter breed en tientallen kilo's zwaar. Jonge exemplaren zijn eetbaar, maar worden snel taai en bitter naarmate ze ouder worden. De soort is gemakkelijk te herkennen aan zijn donker wordende vlees bij kneuzing en de poriën die bij aanraking zwart verkleuren.

Hoe te identificeren

Hoed
De individuele hoeden zijn waaiervormig, spatelvormig of tongvormig, 5-20 cm breed en 1-3 cm dik. Het oppervlak is fijn viltig tot glad, vaak concentrisch gezoneerd en radiaal gerimpeld. De kleur is aanvankelijk crème tot lichtbruin, later donkerder bruin tot grijsbruin, met een lichtere, vaak golvende rand. Bij kneuzing of ouderdom kunnen donkere vlekken ontstaan.
Lamellen
De Reuzenzwam heeft geen lamellen, maar een hymenofoor bestaande uit fijne poriën aan de onderzijde van de hoeden. De poriën zijn witachtig tot crème, zeer klein (3-5 per mm), rond tot hoekig. Bij aanraking of kneuzing verkleuren de poriën onmiddellijk naar zwart, wat een zeer kenmerkend identificatiepunt is.
Steel
Er is geen duidelijke steel aanwezig. De waaiervormige hoeden ontspringen uit een gemeenschappelijke, dikke, knolvormige basis die direct aan de boom of stronk is bevestigd en vaak deels ondergronds zit. Deze basis is witachtig tot crème en vezelig.
Vlees
Het vlees is witachtig tot crème, vezelig en taai, vooral in oudere exemplaren. Bij doorsnijden of kneuzing verkleurt het vlees snel naar roze, roodbruin en uiteindelijk zwart. Deze verkleuring is een belangrijk diagnostisch kenmerk. De geur is mild, paddenstoelachtig, en de smaak is mild tot licht bitter in oudere exemplaren.
Vruchtlichaam
Het vruchtlichaam is samengesteld uit talrijke waaiervormige of spatelvormige hoeden die uit een gemeenschappelijke, dikke basis ontspringen. Het geheel kan een diameter van 30 tot 100 cm (soms tot 150 cm) bereiken en een gewicht van 10 tot 50 kg. De kleur varieert van crème tot lichtbruin of geelbruin bij jonge exemplaren, en wordt donkerder tot roodbruin, grijsbruin of bijna zwart bij ouderdom. De randen zijn vaak lichter van kleur en golvend.
Habitat
De Reuzenzwam is een saprofytische en parasitaire schimmel die voornamelijk groeit aan de basis van levende loofbomen, met een voorkeur voor eiken (Quercus), beuken (Fagus) en kastanjes (Castanea). Hij kan ook op stronken of begraven wortels van deze bomen worden gevonden. Hij veroorzaakt witrot in het kernhout van de gastheerboom. De soort komt voor in loofbossen, parken en lanen.

Belangrijke feiten

  • Hoedoppervlak: Fijn viltig tot glad, concentrisch gezoneerd, radiaal gerimpeld
  • Groeivorm: Meerdere waaiervormige hoeden uit een gemeenschappelijke basis
  • Sporenafdruk: Wit
  • Lichaamskleur: Crème tot lichtbruin, later donkerbruin tot grijsbruin, met lichtere randen
  • Geur: Mild, paddenstoelachtig
  • Kleurverandering bij snijden: Verkleurt snel naar roze, roodbruin en uiteindelijk zwart bij kneuzing
  • Hoogte: Niet van toepassing (groeit breed uit)
  • Hoed diameter: Individuele hoeden 5-20 cm, totale cluster 30-150 cm
  • Voedingswijze: Saprofytisch en parasitair (veroorzaakt witrot)

Veilig

Veilig

De Reuzenzwam is niet giftig, maar alleen jonge, malse exemplaren zijn eetbaar. Oudere exemplaren worden zeer taai, vezelig en bitter, en zijn ongeschikt voor consumptie. Sommige mensen kunnen milde maag-darmklachten ervaren bij het eten van grotere hoeveelheden of oudere exemplaren, vooral als ze niet goed gaar zijn. Het is essentieel om de paddenstoel goed te koken.

Type gif: Geen bekende toxinen in eetbare stadia.Type reactie: Geen

Snelle controle

  • Geur: Mild, paddenstoelachtig
  • Vruchtvorming: Late zomer tot herfst (augustus-november)
  • Substraat: Basis van levende loofbomen (eik, beuk, kastanje) of hun stronken/wortels

Waar te vinden

Loofbossen

Vooral in bossen met oude eiken, beuken en kastanjes.

Parken en lanen

Vaak te vinden aan de voet van oude, levende loofbomen.

Stronken en begraven wortels

Groeit ook op dode stronken of ondergrondse wortels van geschikte loofbomen.

Zoektips

Zoek aan de voet van bomen

Controleer de basis van oude loofbomen, met name eiken, beuken en kastanjes, op grote, overlappende waaiervormige structuren.

Let op de verkleuring

Raak de poriën aan of snijd een stukje vlees af. Als het snel zwart verkleurt, is het waarschijnlijk een Reuzenzwam.

Seizoen

De beste tijd om de Reuzenzwam te vinden is van de late zomer tot de herfst (augustus-november).

Vergelijkbare soorten

Eikhaas

een paddenstoel

Ook bekend als: Grifola frondosa

Zwavelzwam

een paddenstoel

Ook bekend als: Laetiporus sulphureus

Parelmoerzwam

een paddenstoel

Ook bekend als: Bjerkandera adusta

Wetenschappelijke classificatie

Stam
Basidiomycota
Klasse
Agaricomycetes
Orde
Polyporales
Familie
Meripilaceae
Geslacht
Meripilus

Bewaarinformatie

  • Max temperatuur: 4°C
  • Vriestijd: 6 maanden
  • Min temperatuur: 0°C
  • Koeling: 3-5 dagen

Hoe schoon te maken

Jonge, malse exemplaren kunnen worden schoongemaakt door ze af te borstelen met een zachte borstel om vuil en insecten te verwijderen. Vermijd wassen onder stromend water, omdat de paddenstoel veel water kan opnemen en papperig kan worden. Snijd de taaie delen en de basis weg. Alleen de malse, lichte randen van jonge hoeden zijn geschikt voor consumptie.

Ontdek Reuzenzwam

Identificeer paddenstoelen overal

Gratis op iOS, Android en web. Foto-identificatie, complete database en je persoonlijke collectie.

Openen in app