Πώς να αναγνωρίσετε το Δηλητηριώδες Μανιτάρι, Μανιτάρι του Θανάτου

Για να αναγνωρίσετε σωστά το Δηλητηριώδες Μανιτάρι, Μανιτάρι του Θανάτου (Amanita phalloides), ελέγξτε καθένα από αυτά τα χαρακτηριστικά με τη σειρά. Η λανθασμένη αναγνώριση είναι η πιο συχνή αιτία δηλητηρίασης από μανιτάρια, οπότε διασταυρώνετε πάντα με πολλαπλές πηγές.

Αναγνώριση βήμα προς βήμα

1. 1

   Πιλέας

   Σχήμα, χρώμα, υφή επιφάνειας και διάμετρος.

   Το καπέλο έχει διάμετρο 5-15 cm, είναι αρχικά ημισφαιρικό, στη συνέχεια κυρτό και τελικά επίπεδο. Το χρώμα του ποικίλλει από πρασινοκίτρινο, λαδοπράσινο, έως καφετί ή γκριζοπράσινο, συχνά με πιο σκούρο κέντρο. Η επιφάνεια είναι λεία, γυαλιστερή όταν είναι υγρή, και μερικές φορές φέρει λευκά υπολείμματα του καθολικού πέπλου, αν και συχνά απουσιάζουν. Η άκρη του καπέλου είναι λεία, χωρίς ραβδώσεις.

2. 2

   Βράγχια

   Πρόσφυση στο στέλεχος, χρώμα και απόσταση.

   Τα ελάσματα είναι λευκά, πυκνά, ελεύθερα (δεν εφάπτονται στο στέλεχος) και δεν αλλάζουν χρώμα. Αυτό είναι ένα κρίσιμο χαρακτηριστικό για την αναγνώριση.

3. 3

   Στέλεχος

   Μήκος, σχήμα, επιφάνεια και τυχόν δακτύλιος.

   Το στέλεχος έχει ύψος 5-15 cm και διάμετρο 1-2 cm. Είναι λευκό, μερικές φορές με πρασινωπές ή κιτρινωπές αποχρώσεις, και συχνά φέρει ένα χαρακτηριστικό ζιγκ-ζαγκ σχέδιο (moiré pattern) ή λεπτές ίνες. Έχει ένα λευκό, μεμβρανώδες δαχτυλίδι (annulus) που κρέμεται και βρίσκεται κοντά στην κορυφή του στελέχους. Η βάση του στελέχους είναι διογκωμένη και περιβάλλεται από μια σακοειδή, λευκή βόλβα (volva), η οποία είναι συχνά θαμμένη στο έδαφος και είναι ένα από τα πιο σημαντικά αναγνωριστικά χαρακτηριστικά.

4. 4

   Σάρκα

   Χρώμα, υφή και αντίδραση στην κοπή.

   Η σάρκα είναι λευκή, συμπαγής, δεν αλλάζει χρώμα όταν κόβεται ή τραυματίζεται. Έχει μια ελαφρώς γλυκιά γεύση (ΠΟΤΕ μην δοκιμάζετε) και μια χαρακτηριστική, ελαφρώς δυσάρεστη οσμή, που θυμίζει πατάτα ή μέλι, η οποία γίνεται πιο έντονη με την ηλικία.

5. 5

   Καρποφορία

   Γενικό πρότυπο ανάπτυξης.

   Το καρποσώμα είναι αρχικά ωοειδές, καλυμμένο από ένα λευκό καθολικό πέπλο (universal veil), το οποίο σπάει καθώς το μανιτάρι αναπτύσσεται, αφήνοντας υπολείμματα στη βάση του στελέχους (volva) και μερικές φορές στο καπέλο.

6. 6

   Ενδιαίτημα

   Πού και σε ποιο υπόστρωμα αναπτύσσεται.

   Συμβιωτικό (μυκορριζικό) μανιτάρι, σχηματίζει συμβίωση με διάφορα πλατύφυλλα δέντρα, κυρίως βελανιδιές (Quercus), οξιές (Fagus), καστανιές (Castanea) και φουντουκιές (Corylus). Μπορεί επίσης να βρεθεί κάτω από κωνοφόρα, αν και λιγότερο συχνά. Προτιμά όξινα έως ουδέτερα εδάφη.

Βασικά Στοιχεία

Επιφάνεια καπέλου

Λεία, γυαλιστερή όταν είναι υγρή, μερικές φορές με υπολείμματα πέπλου.

Μορφή Ανάπτυξης

Μεμονωμένα ή σε μικρές ομάδες.

Αποτύπωμα Σπορίων

Λευκό.

Χρώμα σώματος

Πρασινοκίτρινο, λαδοπράσινο, καφετί, γκριζοπράσινο.

Οσμή

Ελαφρώς γλυκιά, δυσάρεστη, που θυμίζει πατάτα ή μέλι.

Αλλαγή χρώματος στην κοπή

Δεν αλλάζει χρώμα.

Ύψος

5-15 cm (στέλεχος).

Διάμετρος Πιλέα

5-15 cm.

Χαρακτηριστικά καρποφορίας

• Πρόσφυση ελασμάτων: Ελεύθερα.
• Σχήμα στελέχους: Κυλινδρικό, με διογκωμένη βάση.
• Επιφάνεια στελέχους: Λευκό, μερικές φορές με πρασινωπές ή κιτρινωπές αποχρώσεις, συχνά με ζιγκ-ζαγκ σχέδιο (moiré pattern) ή λεπτές ίνες.
• Δακτύλιος: Λευκό, μεμβρανώδες, κρεμαστό, βρίσκεται κοντά στην κορυφή του στελέχους.
• Διατομή στελέχους: Συμπαγές.

Εξερευνήστε το Δηλητηριώδες Μανιτάρι, Μανιτάρι του Θανάτου